Tag Archives: cortex żel


Pogryzienia

Lato to czas długich spacerów, wspólnych psich zabaw, większej ilości psich towarzyszy na wybiegach. To świetnie, że nasz pies może socjalizować się z przyjaciółmi, a my możemy godzinami dyskutować na psie tematy z innymi opiekunami.

Wyprowadzanie psa na duże wybiegi wiąże się niestety również z ryzykiem pogryzienia przez towarzyszy zabaw, o przyczynach psich agresji niedługo opowie nasz behawiorysta, a w tym artykule skupimy się na skutkach pogryzień, czyli ranach.

Rany po pogryzieniach przez psy zazwyczaj źle się goją. Przyczyny takich problemów należy szukać w charakterze rany oraz w bakteriach jakie przenosi pies w ślinie. Rany po pogryzieniach są narażone na infekcje spowodowane bakteriami beztlenowymi, które powodują ropienie miejsca pogryzienia, martwice i znacznie wydłużają proces leczenia pacjenta. Jeśli nasz pies zostanie pogryziony przez innego, należy niezwłocznie zdezynfekować ranę w celu zatrzymania namnażania bakterii. Wraz z bakteriami ze śliny, podczas incydentu do rany mogą się dostać również piach, kurz czy rośliny, dlatego nie wolno nam lekceważyć, żadnej rany powstałej na skutek pogryzienia, gdyż może to doprowadzić do ogólnego zakażenia organizmu zwierzaka. Lekarz weterynarii w razie konieczności włączy w leczenie antybiotykoterapię.

Podczas pogryzienia, skóra jest rozszarpywana, co powoduje, że takie rany trudniej się goją. Ważne jest, aby reagować jak najszybciej, dopóki skóra w miejscu obrażenia jest nadal elastyczna a jej brzegi nie zdążyły jeszcze przyschnąć. Przy wystąpieniu obfitego krwawienia z rany należy zatamować krwotok, stosując opatrunek uciskowy i niezwłocznie przetransportować zwierzę do lecznicy weterynaryjnej.

Po interwencji lekarz weterynarii zaleci stosowanie preparatów przyspieszających ziarnionowanie rany oraz preparatów przeciwbakteryjnych. W skład taki preparatów wchodzi kwas hialuronowy, którego główną cechą zdolność do wiązania wody i tworzenia specyficznych makrocząsteczek, kwas hialuronowy tworzy wtedy pewnego rodzaju gąbkę molekularną wypełniającą przestrzenie między włóknami kolagenowymi. [1] Ta cecha, wpływa na zdolność kwasu hialuronowego do zmniejszania ryzyka zrostów po operacjach czy powstawania blizn. Liczne badania potwierdziły wpływ HA na proces regeneracji skóry, tworzenia nowych naczyń, oraz narastania naskórka. Warto postawić na produkt, który dodatkowo zabezpiecza ranę przed bakteriami i grzybami i działa odkażająco. Takim produktem jest Cortex Żel.

Warto zadbać o nawet najmniejszą ranę, bo przecież nie zawsze „goi się ona jak na psie”.

 

[1] Forrester J.V., Balazs E.A..: Inhabitation of phagocytosis by high molecular weight hyaluronate. Immunology, 1980, 40, 435-446

 

Dlaczego postawiliśmy na kwas hialuronowy?

Czy wiecie, że drugim najważniejszym składnikiem naszych produktów jest kwas hialuronowy? Czym jest kwas hialuronowy i dlaczego jest tak cenny w procesie leczenia ran i odbudowy naskórka? Jakie jeszcze ma zastosowania?

Kwas hialuronowy (HA) to śluzowielocukrowiec składający się  z tysięcy występujących na przemian cząsteczek kwasu D-glukuronowego i aminoheksozy, jest jednym z mukopolisacharydów wchodzących w skład tkanki łącznej, ciałka szklistego, płynu maziowego oraz chrząstki stawowej [1,2,3,4,5,6]. Występuje on na powierzchni komórki, jak również wewnątrzkomórkowo i jest zaangażowany w proces migracji komórek, co ma niewątpliwie pozytywny wpływ na proces gojenia ran. Ogromne znaczenie kwasu hialuronowego zauważa się w regulacji wielu procesów biologicznych zachodzących w organizmie, przyspieszając lub hamując migracje leukocytów poprzez chemotaksję, angiogenezę oraz proces ziarninowania ran.

W zależności od długości łańcucha polisacharydowego, kwas hialuronowy wspólnie z włóknami kolagenowymi tworzy doskonały szkielet do wypełniania przestrzeni pozakomórkowych ograniczając poruszanie się makrocząsteczek tj. makrofagi oraz tworzy barierę chroniącą przed czynnikami prozapalnymi. [7,9]

Jaka jest główna biologiczno- chemiczna cecha kwasu hialuronowego?

Jest nią zdolność do wiązania wody i tworzenia specyficznych makrocząsteczek, kwas hialuronowy tworzy wtedy pewnego rodzaju gąbkę molekularną wypełniającą przestrzenie między włóknami kolagenowymi. [8,9,10,11] Ta cecha, wpływa na zdolność kwasu hialuronowego do zmniejszania ryzyka zrostów po operacjach czy powstawania blizn. Liczne badania potwierdziły wpływ HA na proces regeneracji skóry, tworzenia nowych naczyń, oraz narastania naskórka.

Skąd właściwości hydrofobowe produktów Cortex?

Dzięki kwasowi hialuronowemu! Ten składnik zwiększa odporność skóry na działanie czynników zewnętrznych tworząc trwały film, zabezpieczający warstwę rogową naskórka. Wyniki badań klinicznych i obserwacji wskazały, iż zewnętrzne stosowanie HA, faktycznie przyczyniło się do utworzenia warstwy chroniącej przed drobnoustrojami wnikającymi w ranę i odpowiedzialnymi za infekcje.

Kwas hialuronowy jest doskonałym nośnikiem głównego leczniczego składnika produktów Cortex – propolisu. Badania wskazały, że dodanie kwasu hialuronowego do maści i kremów posiadających właściwości lecznicze, znacząco skracały czas gojenia ran, redukowały miejscowy obrzęk i przyspieszały proces regeneracji naskórka. [4] W kosmetologii wskazuje się jeszcze jedną wartościową cechę kwasu hialuronowego, jest nią działanie „zmiatające wolne rodniki [12]. Takie działanie antyoksydacyjne, niewątpliwie uczestniczy w procesie hamowania zmian artretycznych, poprzez ograniczanie erozyjnych szkód w stawach wywołanych przez wolne rodniki.

Ostatnio dzięki uprzejmości znanej blogerki mogliśmy uczestniczyć w procesie leczenia ran powstałych na skutek pogryzienia jej psa. Ten nieszczęśliwy wypadek skutkował w rozległych ranach szarpanych na ciele poszkodowanej Loli. W procesie leczenie zastosowano Cortex Żel, który w składzie zawiera kwas hialuronowy w stężeniu 1%, propolis 4% oraz jodynę. Proces leczenia ran przedstawiony jest na zdjęciach. Zapraszamy do zapoznania się z relacja na blogu.

Nie taki pies, jak go malują

Źródła:

  1. Fraser J.P., Laurent T.C., Laurent U.B.: Hyaluronanl its nature, distribution, functions and turnover. I. Inter. Med. 1997,242(1), 27-33
  2. Laurent T.C.: Biochemistry of hyaluronan. Acta Otolaryngol. Suppl. 1987, 442 7-24
  3. Laurent T.C., Fraser J.R.: Hyaluronan. FASEB J. 1992, 6(7), 2397-2404
  4. Lia Y.H., Jones S.A., Forbes B.,Martin G.P., Brown M.B.: Hyaluronian:pharmaceutical characterization and drug delivery.Drug Delivery,2005, 12, 327-342
  5. Necas J., Bartosikova L., Braunek P., Kolar J.: Hyaluronic acid (hyaluronan): a review. Veterinari Medicina, 2008, 53 (8),397-411
  6. Olczyk P., Komosińska –Vassev K., Winsz-Szczotka, Kuźnik-Trocha K., Olczyk K.: Hialuronian –struktura, metabolizm, funkcje i rola w procesach gojenia ran. Postepy Hig. Med. Dośw. 2008, 62, 651- 659
  7. Jóźwiak-Bębenista, Nowak J.Z.: Hialuronian: charakterystyka i praktyczne zastosowanie w medycynie. Farm. Pol. 201, 66(12), 882-893
  8. Forrester J.V., Balazs E.A..: Inhabitation of phagocytosis by high molecular weight hyaluronate. Immunology, 1980, 40, 435-446
  9. Franz F.W. Diegelmann R.F., Krummel T.M., Cohen I.K.: Hyaluronic acid degradation products induce neovascularization and fibroplasia in fetal rabbit wounds. Wound Repair. Regen. 1995, 3(1), 66-72
  10. Krasińnski R., Tchórzewski H.: Hialuronian jako czynnik regulujący proces zapalenia. Postępy Hig. Med. Dośw., 20017, 61, 683-689
  11. Mast B.A., Diegelemann R.F., Krummel T.M., Cohen I.K.: Hyaluronic acid modulates proliferation, collagen and protein synthesis of cultured fetal fibroblasts. Matrix. 1993, 13(6), 441-446
  12. Mast B.A., Diegelemann R.F., Krummel T.M., Cohen I.K., Haynes J.H.: In vivo degradation of fetal wound hyaluronic acid results in increased fibroplasia, collaged deposition, and neovascularization. Plast. Reconstr. Surg. 192, 89(3), 503-509
  13. Campo G.M. Avenoso A., Campo S., Ferlazzo A.,Altavilla D., Micali C., Calatroni A.: Aromatic trap analysis of free radical production in experimental collagen-induced arthirs in the rat: protective effect of glycosaminoglycans treatment. Free Radic. Res. 2003,3793), 257-268